وَ أَعَدَّ لَهُمْ أَجْرًا كَرِيمًا : و خداوند ، پاداشى گرامى و پرارزش ( بهشت و نعيم آن ) براى مؤمنان آماده كرده است . [ رسالت پيغمبر ( ص ) و وظايف او ] ( آيهء 45 و 46 ) يأَيُّهَا النَّبِىُّ إِنَّآ أَرْسَلْنكَ شهِدًا وَ مُبَشّرًا وَ نَذِيرًا * وَ دَاعِيًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِه‌ِى وَ سِرَاجًا مُّنِيرًا تفسير : خداى متعال در اين آيه پيامبر صلى الله عليه و آله را با پنج صفت معرفى كرده و مىفرمايد : اى پيامبر ، حقّاً كه ما تو را فرستاده‌ايم در حالى كه مىباشى شاهد و گواه اعمال امّت به تحمّل شهادت در دنيا بر هدايت ، ضلالت ، طاعت ، معصيت ، پذيرش دعوت و يا تكذيب آنان و اداى شهادت در آخرت . و مژده دهندهء به رحمت ما براى كسانى كه ايمان بياورند . و بيم دهندهء از عذاب و عقاب براى كسانى كه تكذيب كنند . و دعوت‌كننده به سوى خدا به اذن تكوينى و توفيقات الهى كه به يگانگى خدا و معتقدات حقّه ايمان بياورند . و چراغى روشن و نورافشان كه مردم به نور تو از ظلمات جهالت و كفر ، به طريق معرفت ايمان راه يابند . نكته : تقييد دعوت به اذن الهى اشعار دارد به آن كه دعوت ، امرى مشكل است و حاصل نمىشود مگر به اين كه خداى متعال كمك كرده و آن را آسان كند . تنبيه : كاشفى در تفسير گويد : حق سبحانه و تعالى پيغمبر ما را « چراغ » خوانده به وجوهى : 1 - چنان كه نور چراغ ، ظلمت را محو كند ، نور وجود آن حضرت نيز ظلمت كفر را از عرصهء جهان نابود ساخت : چراغى روشن از نور خدايى * جهان را داده از ظلمت رهايى